Nadat we onze boterhammen hebben opgeknabbeld (of opgesmekt voor sommigen) mogen we op het speelpleintje ravotten. Tot Yf onze pret komt bederven en zegt ," we gaan door !"
Na veel Ohh en Dju te hebben gezegd vertrekken we. Na eenpaar meter stappen houdt Ann-Sophie het niet meer uit. Haar voet begint te irriteren. En ze kan niet meer verder.
Hilde vraagt," Zijn er hier twee sterkejongens? " En denk nu niet dat de jongens in de rij stonden om Ann-Sophie te laten steunen op hun 'stoere' schouders.
Nee, nee , niemand van de jongens wou zich aanbieden.
Dus moesten zoals altijd de vrouwen het vuile werk doen.
En dat noemt zich dan het sterke geslacht.
Oké, niet uitweiden, Vere.
Dus lieten Ann en Hilde Ann-Sophie steunen op hun schouders. Na een tijdje komen we bij de neef vanbegeleidster Marieke aan . Die is archeoloog. Wij mochten gaan kijken naar zijn opgravingen. Daar aangekomen treffen we een groot gat aan waarmannen en vrouwen aan het graven zijn. Een met modder bedekt man komt op ons afgelopen en lacht , "Hallo iedereen!"
"Ik ben Stefan." Dan vertelt hij over zijn werk terwijl we kijken hoe ze het doen.
Hij kon boeiend vertellen.
Daarna gingen we terug naar de auto's en onderweg trakteerde Yf met oliebollen. Het geld kon niet op toen hij ook nog met een chocomelk/koffie trakteerde.
Het was eenleuke namiddag.
Vere
Geen opmerkingen:
Een reactie posten